Feed

O FANTÁSTICO UNIVERSO DO CÓMIC

Posted on Marzo 29th, 2012 in Entrevistas,Hoxe visítanos...,Obradoiros by ENDL

Cando neste segundo trimestre lles dixemos aos de 2º ESO que ían recibir unha “clase” especial no salón de actos, todos pensaron: “Máis clases? De que? De Matemáticas, Historia, Galego ou outra cousa chunga? Pois que sorte!”.

Pero as súas caras e o seu entusiasmo mudaron enseguidiña ao saberen que quen nos visitaba era  Abraham Carreiro e que o que ían aprender con el  serían fantásticas técnicas para crear os seus propios cómics. 

 Así pois, o salón de actos converteuse nun gran obradoiro de banda deseñada no que os rapaces e rapazas puideron recibir a axuda e os consellos do ilustrador vigués, poñendo en práctica algunhas das principais estratexias e trucos para expresar as emocións dos personaxes, centrar a atención nun punto concreto da viñeta, etc.

E xa que nos veu visitar, quixemos aproveitar a ocasión para lle facer unha pequena entrevista e coñecelo un pouquichiño máis. Dúas das intrépidas reporteiras do noso Equipo, Paula Fernández e Antía Miguéns, conversaron con Abraham preguntándolle por distintos aspectos da súa faceta profesional. Velaquí tedes o resultado. Desexamos que vos guste.

ABRAHAM CARREIRO: “Na banda deseñada galega hai grandes creadores”

REPORTEIRAS: Lembras en que momento te interesaches polo cómic?

ABRAHAM: Desde ben pequeno son lector de cómic; por outra parte, sempre me gustou debuxar, xa facía traballos no instituto… A ilustración foi algo que me chamou sempre.

REPORTEIRAS: Cres que tivo algo que ver o teu pai nesa afección?

ABRAHAM: Directamente non, indirectamente si. Quero dicir que el nunca me enfocou cara a iso, saíu de min. Pero claro está que velo a el traballar na casa, os seus debuxos… iso influíu bastante.

REPORTEIRAS: O cómic xa che gustaba desde pequeno pero… Por que o cómic como saída profesional?

ABRAHAM: Pois, primeiro, por iso, porque sempre me gustou; e segundo, porque a ilustración e o cómic permítenme expresar as miñas ideas en papel: poder debuxar o que pensas e como queiras é o que máis me fascina deste traballo. 

REPORTEIRAS: Que cómics e autores de banda deseñada están entre os teus favoritos?

ABRAHAM: Os cómics que eu lía creo que aínda vos gustan agora: Asterix, Tintín, Lucky Luck…; e autores que admire, pois Robert Crumb, Moebius, Reimundo Patiño…

 REPORTEIRAS: Tes algún proxecto en mente ou estás traballando en algo neste momento?

ABRAHAM: Si, proxectos teño moitos. Agora mesmo traballo na elaboración dunhas mascotas para unha exposición e o que me ten máis ocupado é a segunda parte de Xoeliki.

REPORTEIRAS: Neste contexto de crise, como ves a situación da banda deseñada galega?

ABRAHAM: Pois artisticamente, en canto a creadores, francamente ben; economicamente, mal, como a edición de calquera libro neste momento. Pero creo que a situación é complicada en case todos os  sectores profesionais a día de hoxe.

REPORTEIRAS: Xa para rematar, por que o galego como idioma dos teus cómics?

ABRAHAM: Iso é evidente: porque é o meu idioma, no que me expreso e falo, e porque é tan válido coma calquera outro.

        Antía e Paula con Abraham

        Antía e Paula con Abraham

Quen lle dera á Thyssen…

Posted on Xaneiro 22nd, 2012 in Novas,Obradoiros by ENDL

 Como puidestes comprobar estes días nas aulas, xa temos NOVO CALENDARIO para o 2012. Os do Equipo sentímonos moi orgullosos e queremos felicitar a todos os alumnos e alumnas que, coas súas obras de arte, ilustraron cada un dos meses do ano que vimos de estrear.

E é que este calendario reborda arte por todos os recantos, pois nel versionamos algunhas das obras máis destacadas de recoñecidos pintores galegos e, como se pode apreciar, as creacións dos nosos noveis non teñen nada que envexar os orixinais… (ghe, ghe).

Amosámosvos no blog a portada e mais cada un dos meses en pequeno (xa sabedes: abonda con clicar nas imaxes para agrandalas). Desexamos que vos guste. Así que,VEÑA! A marcar excursións, festas,  exames e celebracións todo o mundo!

PORTADA

 

MESES

MÁIS LOIS

Posted on Xuño 6th, 2011 in Homenaxes,Obradoiros,Sabías que... by ENDL

 

SABÍAS QUE…

Un centón ou preverbio é unha composición poética que se constrúe combinando versos (ou medios versos) xa preexistentes. Os bos centoneiros e centoneiras poden utilizar versos enteiros ou fundir dous hemistiquios nun só verso, pero nunca empregar dous versos do mesmo poema seguidos. Os poemas resultantes adquiren sentidos e significados que transcenden os textos orixinais.

Velaquí tedes dous centóns elaborados por unha alumna e un alumno de 1º BAC. Nesta ocasión os versos son todos de Lois Pereiro e o resultado é excepcional. LEDE, LEDE…

A vida é coma unha besta en perigo.

A vida non é eterna para ninguén.

Que ben se sinte un cando non teme  nada.                                                                                     

Eu son un deus sensual,                                                                                                                                                        

náufrago da expulsión do paradiso.

Son un mutante,

a memoria gótica do terror que sinto.

A indiferenza mata,

o desamor, brutal amputación.

Sintonizo a emisora da súa alma,

teño a cabeza no centro do mundo.

No amor, como na guerra, oímos o tiro que nos alcanza.

A morte, como o amor, nunca advirte por onde se nos achega…

(Jacobo Roo)

 

Son un mutante,

que amor/tóxico inxecta.

Son xa un veterán de moitas guerras

e só quero obter o que eu mereza e me queiran dar.

Eu son un deus sensual,                                                                                                                          

náufrago da expulsión do paradiso.

Que ben se sinte un cando non teme nada…                                                                                                

E agora pecha os ollos,

bícame as vértebras con furia.

Explórote cos ollos,

paséome por ti,

descúbrote por dentro.

(Ós que aman con espírito suicida)

Días contados de paixón inerte,

a vida non é eterna para ninguén;

todos probamos o mel e despois o coitelo.

(Sara Salgado)

AÍD: “Hai cousas que non teñen tradución”

Posted on Abril 23rd, 2011 in Celebracións,Entrevistas,Hoxe visítanos...,Obradoiros by ENDL

 

O mércores, 13 de abril, día das Letras no Alobre, os amantes do rap e o hip hop estivemos de sorte, pois puidemos gozar da visita ao Centro da rapeira viguesa AÍD, xunto con dous colaboradores seus, para impartiren uns interesantísimos Obradoiros de Rimas, Grafiti e Breakdance. E todo, por suposto, en galego.

E é que esta moza promete: estudante de Telecomunicacións na Universidade de Vigo, locutora e guionista de radio, colaboradora de televisión, mc, gañadora xa de varios premios… (Clica aquí para saber máis, que nos cansamos de escribir). Non para!

Ademais de gozarmos do seu talento creador no Obradoiro de Rimas, non quixemos desaproveitar a ocasión de poder charlar un anaquiño con ela para coñecela mellor (e comprobamos que é un encanto de muller). Dúas intrépidas reporteiras de 3º ESO A , Katia e Rocío, puxéronse mans á obra e argallaron unha moi boa entrevista (parabéns, mozas!) da que vos reproducimos algunhas das preguntas e respostas máis interesantes.

 

ENTREVISTA A AÍD: “somos máis do que pintamos, é que temos un aquel…”.  Ai non!

Por Katia López e Rocío Nieto (en exclusiva para A voz do Alobre).

 

REPORTEIRAS: Cando empezaches a compoñer?

AÍD: Aproximadamente no 2003 ou 2004, aos 13 ou 14 anos. Gustábame escribir poesía xa de sempre e despois sentín o rap: o rap é como a poesía pero podes dicir máis, podes expresar moito mellor o que sentes.

REPORTEIRAS: Como te deches a coñecer? Non debe ser fácil…

AÍD: Grazas a Internet, especialmente en myspace. A rede hoxe axuda moitísimo.

REPORTEIRAS: Atopaches dificultades como mc por ser muller?

AÍD: Non. No mundo do rap, por sorte, non existe ese tipo de discriminación. Atopei moitas máis dificultades pola miña idade: ser moi nova ás veces fai que non te tomen sempre en serio. Pero cando ven que o teu traballo é bo e que gusta todo cambia.

REPORTEIRAS: Empezaches a escribir en galego xa desde o principio ou como foi?

AÍD: Non. Empecei en castelán, ata que fixen “Ai non”. Eu na casa coa familia sempre falei galego e cos meus amigos na Universidade tamén (na Universidade fálase moito galego). Todo na miña vida era en galego agás o rap, porque os meus colegas dese mundo falaban castelán e porque estaba afeita a que esa música fose en castelán. Pero despois, ao comezar a colaborar na radio, afíxenme a falar do rap en galego e iso, queiras ou non, xa che crea unha atmosfera dentro… iso axudoume a ver que o rap podía ser en galego. Déuseme un día por empezar a escribir e vin que o galego é “guai” para o rap.

REPORTEIRAS: Poderiamos dicir que esa é a túa mensaxe para a xente nova: que o rap pode ser en galego e que o galego pode ser tamén para cousas “guais”…

AÍD: Si, esa pode ser a mensaxe.

REPORTEIRAS: E agora, en que idioma te sentes máis cómoda compoñendo?

AÍD: A min encantaríame compoñer en moitos idiomas, por exemplo, gustaríame chegar a dominar o inglés para utilizalo tamén. Pero sen dúbida o idioma no que me sinto máis cómoda compoñendo, creando, é o galego.

REPORTEIRAS: Por que?

AÍD: Pois porque para o rap é máis flexivo, máis intimista, ten máis verbas, podes escoller máis.

REPORTEIRAS: E xa para rematar, poderíasnos explicar qué queres dicir en “Ai non” con iso de que “Eu non teño flow, o que teño é xeito”?

AÍD: Pois supoño que é unha maneira de reivindicar que hai verbas de aquí que se poden usar no rap. O “flow” é a fluidez, o estilo; ou sexa, o xeito. Pero hai cousas que non se poden traducir, hai palabras no galego que son intraducibles. Realmente non é o mesmo o xeito que o estilo, ten outras connotacións. En resumo: é unha forma de dicir que hai palabras de aquí que expresan iso e moito máis.

AÍD coas reporteiras

AI NON

HOMENAXEAMOS A DOUS GRANDES NAS NOSAS LETRAS

Posted on Abril 22nd, 2011 in Celebracións,Homenaxes,Obradoiros by ENDL

Este curso 2010-11 nos tradicionais Murais literarios das Letras no Alobre quixemos render homenaxe a dous grandes da nosa Literatura: Álvaro Cunqueiro, no ano do Centenario do seu nacemento, e Lois Pereiro, a quen se dedica o Día das Letras Galegas.

Amosámosvos no blog os mellores murais (parabéns a todos os grupos e titores/as que os realizaron; son do melloriño) e mais o noso pequeno e agarimoso recordo destes dous xeniais intérpretes do mundo, dos soños e da vida:

Se o vello Sinbad volvese ás illas, Invitando á Xente de aquí e acolá a partillar esa viaxe de Días contados de paixón inerte e soños urxentes, Acharía no camiño o náufrago do amor e a enfermidade.

E xuntos, cuspindo verbas de furia necesaria, regalaríanlle á lingua mil primaveras máis.

Murais de Cunqueiro (clica nas imaxes para agrandalas)

 

Murais de Lois Pereiro (clica nas imaxes para agrandalas)

CAMISETAS CON MENSAXE (E VIAXEIRAS)

Posted on Abril 20th, 2011 in Celebracións,Obradoiros by ENDL

Este curso os do ENDL decidimos integrar o xa tradicional Obradoiro de Camisetas na celebración das Letras no Alobre. Nel participaron os alumnos e alumnas de 4º ESO A e B, acompañados das rapazas e rapaces franceses que viñeron de intercambio.  Seica os nosos visitantes o pasaron pipa e, como marchaban ao día seguinte, quixeron levar as camisetas consigo de recordo. Así que, apenas agardando o tempo xusto para que as “obras de arte” secasen no tendal improvisado para a ocasión, coma raios arramplaron con elas sen que puideramos tirar foto de todas. Mágoa! 

Mostrámosvos no blog os deseños dos máis lentos (ou dos que menos présa se deron, vaia, que tampouco é cuestión de ofender). Quédannos o consolo e o orgullo de mandarmos un anaquiño da nosa lingua á outra beira dos Pireneos…