Feed

FELICES FESTAS!

Posted on Decembro 21st, 2011 in Celebracións by ENDL

Xa temos gañadora do Concurso de Tarxetas de Nadal do curso 2011/12: Sara Fandiño Acha, de 2º ESO C, que nos transmite co seu deseño un montón de optimismo e orgullo, que non é pouco. Parabéns, Sara!

Todas as persoas que facemos parte do ENDL do IES Castro Alobre desexámosvos unhas moi felices festas e unha espectacular entrada no ano 2012. Sen dúbida, esa entrada será aínda mellor se comezamos o o ano cun gran sorriso e unha fermosa lingua nos beizos…

Entrevista a Manuel Núñez Singala

Posted on Decembro 8th, 2011 in Entrevistas,Hoxe visítanos... by bacharelato

 “As linguas suman: non estamos obrigados a escoller unha ou outra”

O pasado martes, 29 de novembro, visitounos o escritor Manuel Núñez Singala para nos falar do seu último libro, Menú de enganos. Os do ENDL quixemos aproveitar a ocasión para lle facer unhas preguntas sobre a súa outra faceta profesional como coordinador do Servizo de Normalización Lingüística da USC. Este foi o resultado, oxalá vos guste.

  • Vostede é o coordinador do Servizo de Normalización Lingüística da Universidade de Santiago. Que foi o que o impulsou a tomar a decisión de dirixir este grupo?

A preocupación pola lingua; é un traballo  interesante e duro, xa que non son bos tempos para o noso idioma. Hai máis interese case en derrubalo que en que  permaneza. Todos nos alporizariamos se demolesen a catedral de Santiago para facer un aparcadoiro e, en cambio, quedamos parados ou non somos conscientes do que está a pasar coa nosa lingua. Eu creo que, para concienciarnos, bastaría con imaxinar por un momento unha Galicia na que ninguén falase galego…

  • Que é o que menos lle gusta deste traballo?

A parte burocrática. Ter que pedir permisos ou axudas  para poder levalo a cabo; isto dános capacidade limitada para facer as cousas.

  • Ocúpalle moito tempo o ser escritor e director do Servizo de Normalización ao mesmo tempo?

Non vivo de escribir, paréceme moi difícil vivir só diso, en realidade é algo que me dá un plus. Ademais, escribir libros pódeme levar meses,  tómoo con calma. Se tivese que escribir por obriga acabaríao deixando.

  • Pretende vostede seguir dirixindo o Servizo de Normalización durante moito tempo?

Non sei, unha cousa que penso que deberiamos facer é cambiar de traballo cada dez ou quince anos para non convertelo nunha rutina, aínda que non é fácil cambiar de traballo na actualidade porque a situación económica non facilita este desexo. No mesmo oficio  pasado un tempo semella que xa non tes retos. Se sempre vas ao cole polo mesmo camiño e un día vas por outro lugar fíxaste máis por onde vas. Cambiando de traballo adquires contactos e é estimulante.

Presenteime hai uns anos a un posto en París que promovía o multilingüismo. Suaba pensando niso porque tería que mudarme se mo deran, pero insisto en que é estimulante.

Con todo, no meu traballo dáse a parte boa de que temos sempre dous ou tres estudantes colaborando con nós, veñen con ganas e entusiasmo e axudan a non converternos en funcionarios cunha rutina.

  • Como é a situación do galego dentro da Universidade de Santiago?

Non é mala, na universidade de Santiago a nivel administrativo (escrito) faise practicamente todo en galego. Hai tres colectivos: os profesores, os alumnos e o persoal da administración e servizos, no que o galego está ao 100%.

Nas clases hai moitas diferenzas á hora de falar galego, varía dende un 7% ata un 80%. Por exemplo, na Facultade de Farmacia úsase moi pouco o galego, pero en cambio úsase moitísimo na de Ciencias da Información.

Cando eu cheguei a cantidade de galegofalantes global na Universidade era dun 18%, agora xa está nun 30%. É difícil que haxa moito máis porque tamén vén xente doutros países cunha competencia lingüística moi baixa. Penso que o dos Erasmus está ben para coñecer xente e outros países, pero non para sacar unha carreira.

  • Que ideas nos pode dar para preparar as actividades de dinamización do galego no noso centro?

É moi difícil, a primeira regra é o coñecemento da realidade e eu descoñézoa; se non tivésedes nada analizado neste sentido, habería que facer un estudo sociolingüístico.

Si é certo que unha cousa está clara: quen manda son os profesores e a súa lingua é determinante. Algúns teñen unha obrigada, e hai que recordárllelo amablemente, as medidas de presión non serven para nada.

Pero tería que coñecer máis o centro  para poder axudar. Na Universidade facemos unha planificación.

  • Gústalle dar este tipo de charlas nos institutos?

Si, moito, pásoo moi ben; é difícil ter sempre opinións sinceras e os rapaces transmitides máis o que pensades, sodes espontáneos e directos e iso é moi valioso.

Campaña elaborada por Manuel Núñez Singala e Manuel Bermúdez Blanco