Feed

MÁIS LOIS

Posted on Xuño 6th, 2011 in Homenaxes,Obradoiros,Sabías que... by ENDL

 

SABÍAS QUE…

Un centón ou preverbio é unha composición poética que se constrúe combinando versos (ou medios versos) xa preexistentes. Os bos centoneiros e centoneiras poden utilizar versos enteiros ou fundir dous hemistiquios nun só verso, pero nunca empregar dous versos do mesmo poema seguidos. Os poemas resultantes adquiren sentidos e significados que transcenden os textos orixinais.

Velaquí tedes dous centóns elaborados por unha alumna e un alumno de 1º BAC. Nesta ocasión os versos son todos de Lois Pereiro e o resultado é excepcional. LEDE, LEDE…

A vida é coma unha besta en perigo.

A vida non é eterna para ninguén.

Que ben se sinte un cando non teme  nada.                                                                                     

Eu son un deus sensual,                                                                                                                                                        

náufrago da expulsión do paradiso.

Son un mutante,

a memoria gótica do terror que sinto.

A indiferenza mata,

o desamor, brutal amputación.

Sintonizo a emisora da súa alma,

teño a cabeza no centro do mundo.

No amor, como na guerra, oímos o tiro que nos alcanza.

A morte, como o amor, nunca advirte por onde se nos achega…

(Jacobo Roo)

 

Son un mutante,

que amor/tóxico inxecta.

Son xa un veterán de moitas guerras

e só quero obter o que eu mereza e me queiran dar.

Eu son un deus sensual,                                                                                                                          

náufrago da expulsión do paradiso.

Que ben se sinte un cando non teme nada…                                                                                                

E agora pecha os ollos,

bícame as vértebras con furia.

Explórote cos ollos,

paséome por ti,

descúbrote por dentro.

(Ós que aman con espírito suicida)

Días contados de paixón inerte,

a vida non é eterna para ninguén;

todos probamos o mel e despois o coitelo.

(Sara Salgado)